میکروپلاستیکها قطعات ریز پلاستیکی هستند که اندازه آنها کمتر از 5 میلی متر است. این ذرات از محصولات پلاستیکی که عمدتأ حاوی متریال پلیمری تجزیه پذیر هستند ناشی میگردند. بر اساس بررسیهای صورت گرفته توسط محققان، حضور میکروپلاستیکها در محیط زیست اثرات نامطلوبی برای سلامت انسان و دیگر موجودات زنده خواهد داشت.
میکروپلاستیکها را میتوان بازیافت کرد و برای ساخت الکترود باتریهای لیتیومی به کار برد. از این طریق، هم مقدار این زبالهها کاهش مییابد و هم منبع تجدیدپذیری برای انرژی فراهم میشود.
در فرآیند تبدیل میکروپلاستیکها به الکترود باتری، ابتدا این مواد به روش آسیاب کردن به پودر ریزی تبدیل میشوند. پودر بدست آمده با کربن و سایر مواد مخلوط میشود تا مادهای خمیر مانند ایجاد شود. سپس این مخلوط به شکل دلخواه در آمده و در دمای بالا پخته میشود.
وقتی صحبت از بازیافت میکروپلاستیکها میشود، چند روش مختلف وجود دارد که میتوان از آنها استفاده کرد. یکی از روشهای رایج، پیرولیز نامیده میشود که شامل گرم کردن پلاستیک در محیطی بدون اکسیژن است. این باعث میشود که پلاستیکها به مولکولهای کوچکی تجزیه شوند که میتوان از آنها برای ایجاد محصولات جدید مانند الکترود باتریهای لیتیومی استفاده کرد.
الکترود حاصل از دو لایه تشکیل شده است: یک لایه رسانا که از مخلوط میکروپلاستیک/کربن ساخته میشود، و یک لایه غیر رسانا که از مواد دیگری مانند شیشه یا سرامیک به دست میآید. این الکترود هنگامی که در باتری استفاده میشود به عنوان الکترولیت نیز عمل میکند و به یونها اجازه میدهد بین آند و کاتد جریان پیدا کنند.
این فرآیند مزایای زیادی نسبت به روشهای سنتی تولید باتری دارد. اول اینکه مقدار ضایعات تولید شده توسط باتریهای سنتی (که اغلب حاوی فلزات سمی هستند) را کاهش میدهد و دوم اینکه، امکان بازیافت مواد زائد را به محصولی مفید فراهم میآورد و در نهایت منجر به تولید باتری میشود که به طور کلی دوستدار محیط زیست است.
برای مشاهده متن اصلی خبر روی اینجا کلیک کنید.
