باتریهای لیتیوم-یون از عناصر باارزشی مانند نیکل، کبالت، منگنز، مس، آلومینیوم و همچنین فولاد ضدزنگ در ساختار خود بهره میبرند. تولید این ترکیبات نیازمند فناوریهای پیچیده و مصرف انرژی زیادی است. به همین دلیل، بازیافت زودهنگام آنها باعث اتلاف ارزش افزودهی موجود در آنها میشود. بازار خودروهای الکتریکی بزرگترین مصرف کنندهی باتری لیتیومی است. بر طبق ضوابط اعلام شده توسط خودروسازان، باتری لیتیومی تنها تا زمانی که 80 درصد از ظرفیت اولیهی ذخیرهی انرژی خود را حفظ کردهاند، قابلیت استفاده در خودرو را دارند و پس از آن، باید با باتریهای جدید جایگزین شوند. اما این باتریهای مستعمل همچنان امکان ذخیرهی انرژی برای کاربردهایی با حساسیت کمتر مانند ذخیرهسازهای ساکن قابلحمل یا خانگی را دارند. لذا یکی از بخشهای جذاب زنجیرهی ارزش باتریها مربوط به استفادهی مجدد آنها که موسوم به Second Life است، میگردد. تا پیش از این، به دلیل حجم مصرف کم باتریها در صنعت، بازیافت یا استفادهی مجدد آنها صرفهی اقتصادی نداشت اما حالا روزبه روز شرکتهای بیشتری به سمت درآمدزایی از باتریهای کهنه حرکت میکنند.
خودروهای الکتریکی Leaf شرکت نیسان، یکی از اولین خودروهای الکتریکی فراگیر شده در دنیا هستند. این شرکت هماکنون تلاش میکند تا با استفاده از باتریهای خودروهای قدیمی خود و همکاری JVCKenwood و Sumitomo ، منابع ذخیرهکنندهی قابل حمل را تولید کند. نیسان تاکنون بیش از 650 هزار خودروی Leaf را به بازار عرضه کرده است که باتریهای آنها پس از پایان عمر خودرو همچنان قابلیت شارژ و ذخیرهسازی را دارند. باتریهای هر خودرو امکان تولید 24 سیستم ذخیره انرژی قابلحمل را فراهم میکند.
شرکت ولوو نیز اعلام کرده است که با همکاری شرکت Connected Energy باتریهای مستعمل اتوبوسها، کامیونها و خودروهای برقی خودرا در ایستگاههای ذخیرهساز ساکن بکار خواهد گرفت. ایستگاههای ساکن برای ذخیرهسازی الکتریسیتهی تولید شده توسط روشهای تجدید پذیر و همچنین برای تامین انرژی ایستگاههای شارژ خودرویی و ساختمانها و مراکز تجاری بکار میروند.
منابع خبر:
https://batteriesnews.com/volvo-energy-explores-second-life-ev-batteries-connected-energy/
